چرا کارخانه‌های کشتی‌سازی آسیاب‌های زاویه‌ای برس خورده را حذف می‌کنند؟

در کشتی سازی، هر درز جوش، هر متر مربع ورق بدنه، و هر کار مناسبی نیاز به سنگ زنی، برش، جداسازی و آماده سازی سطح دارد. آسیاب های زاویه ای از جمله ابزارهای پرکاربرد در کارخانه کشتی سازی هستند. برای چندین دهه، آسیاب های زاویه ای برس خورده انتخاب پیش فرض بودند. اما این در حال تغییر است. کارخانه های کشتی سازی در سراسر جهان - از چین تا آسیای جنوب شرقی - به طور فزاینده ای آنها را با جایگزین های بدون برس جایگزین می کنند. دلیلش یک روند نیست. این موضوع هزینه، بهره وری و ایمنی است.

 هزینه پنهان برس های کربنی

 یک آسیاب زاویه دار برس به برس های کربنی برای انتقال جریان به روتور موتور متکی است. با چرخش موتور، برس ها به کموتاتور (سر مسی) فشار می آورند. اصطکاک آنها را فرسوده می کند. یک مجموعه معمولی از برس های کربنی قبل از نیاز به تعویض بین 100 تا 300 ساعت کار می کنند. در کارخانه کشتی‌سازی که در آن آسیاب‌ها روزانه ساعت‌ها کار می‌کنند، این بدان معناست که برس‌ها را هر چند هفته یا حتی چند روز یک‌بار با ابزارهای پرکاربرد تعویض کنید.

 مشکل در تعویض برس متوقف نمی شود. هنگامی که برس ها خیلی کوتاه هستند، فشار تماس کاهش می یابد. جرقه افزایش می یابد. بوی هوای یونیزه می شود. اگر کنترل نشود، کموتاتور سوخته و گودال می گیرد. در آن مرحله، جایگزینی برس‌ها به تنهایی دیگر کمکی نمی‌کند - روتور خود باید تعویض یا بازسازی شود. عمر مفید یک موتور برس خورده اغلب به یک یا دو تعویض برس قبل از اینکه کموتاتور غیرقابل تعمیر آسیب ببیند محدود می شود. در شرایط کارخانه کشتی سازی - گرد و غبار، ارتعاش، رطوبت، بارهای سنگین مداوم - این چرخه شکست تسریع می شود.

 فراتر از زمان تعمیر و نگهداری، موتورهای برس خورده تحت بار کارایی خود را از دست می دهند. به دیسک سنگ زنی فشار وارد کنید و دور در دقیقه به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. سرعت کمتر به معنای حذف کندتر مواد است. زمان کار طولانی تر خستگی بیشتر اپراتور هزینه کار بالاتر به ازای هر تن فولاد فرآوری شده

چه چیزی بدون برس تغییر می کند

 یک موتور بدون جاروبک، برس های کربنی و کموتاتور را به طور کامل حذف می کند. جابجایی به صورت الکترونیکی کنترل می شود. هیچ اصطکاک فیزیکی بین کنتاکت های الکتریکی متحرک وجود ندارد. نتیجه موتوری است که به سادگی دارای قطعات سایش است که در طرح های برس خورده خراب می شوند.

 مزایای عملی در یک کارخانه کشتی سازی قابل اندازه گیری است:

 عمر طولانی تر.  موتورهای براشلس معمولاً 5 تا 6 برابر بیشتر از موتورهای براش کار می کنند - برخی تخمین ها تا 10 برابر بیشتر طول می کشد. آسیاب که به جای نیمکت تعمیر روی کار می ماند به طور مستقیم هزینه های تعویض ابزار و تعمیر و نگهداری را کاهش می دهد.

 راندمان بالاتر.  بدون اصطکاک برس و بدون اتلاف انرژی جرقه، موتورهای بدون جاروبک توان الکتریکی بیشتری را به کار مکانیکی تبدیل می‌کنند. افزایش بهره وری 30 درصد یا بیشتر رایج است. برخی از آسیاب های بدون جاروبک قدرتی معادل یک دستگاه برس دار 1500 وات ارائه می دهند در حالی که جریان کمتری را می کشند. مصرف انرژی کمتر به ازای هر تن فولاد زمینی در ناوگانی از ابزارها افزایش می یابد.

 سرعت ثابت تحت بار.  این شاید مهم ترین مزیت برای کار در کشتی سازی باشد. یک آسیاب بدون جاروبک حتی زمانی که به یک درز جوش سنگین متمایل می شوید، RPM نامی خود را حفظ می کند. حذف سریعتر مواد به معنای ساعت کار کمتر در هر کار است. دیسک های ساینده همچنین عمر طولانی تری دارند زیرا به جای کاهش سرعت و لعاب با سرعت مطلوب خود کار می کنند.

 کاهش خطر جرقه  کارخانه های کشتی سازی دقیقاً محیط های کم خطری نیستند. سوخت، دود رنگ و سایر مواد قابل احتراق اغلب وجود دارد. موتورهای برس خورده جرقه هایی را در کموتاتور به عنوان بخشی از عملکرد عادی ایجاد می کنند. مطالعات نشان می دهد که تقریباً 15٪ از حوادث آتش سوزی صنعتی توسط جرقه های ناشی از ابزارهای برقی ایجاد می شود. موتورهای براشلس عملا هیچ جرقه ای تولید نمی کنند و منبع احتراق قابل توجهی را از محل کار حذف می کنند.

 لرزش کمتر و خستگی اپراتور.  آسیاب‌هایی که تحت بار کاهش می‌دهند، اپراتورها را مجبور می‌کنند بیشتر فشار بیاورند. که قرار گرفتن در معرض لرزش دست و بازو را افزایش می دهد. آسیاب های بدون برس با شروع نرم و کنترل سرعت ثابت واکنش های گشتاور ناگهانی و سطوح ارتعاش را کاهش می دهند. در صنعتی که سندرم ارتعاش دست و بازو یک نگرانی شناخته شده بهداشت شغلی است، این یک جزئیات جزئی نیست.

 کارخانه های کشتی سازی به دلیل بازاریابی، آسیاب های زاویه دار برس خورده را رها نمی کنند. آنها این کار را انجام می دهند زیرا موتورهای برس خورده هرگز برای شرایط مستمر، سنگین و کثیف کشتی سازی مدرن طراحی نشده اند. برس کربن، یک قطعه مصرفی که تحت بار فرسوده می شود، جرقه می زند و کارایی خود را از دست می دهد، محدودیت اساسی این فناوری است.

 موتورهای براشلس این محدودیت را از بین می برند. آنها بیشتر می دوند، سخت تر کار می کنند، انرژی کمتری هدر می دهند و خطرات کمتری ایجاد می کنند. برای کارخانه کشتی سازی که در آن هر ساعت از کار افتادگی هزینه دارد و هر حادثه ایمنی عواقب جدی به همراه دارد، نادیده گرفتن موارد براشلس به طور فزاینده ای دشوار است.